W dniach 6 i 7 marca w Poznaniu odbył się II Kongres Prawa i Sprawiedliwości, w którym uczestniczył poseł Bolesław Piecha. Jako Przewodniczący Sejmowej Komisji Zdrowia poseł Piecha odpowiedzialny był za przygotowanie i przebieg panelu poświęconego polskiej ochronie zdrowia, który zaplanowano na drugi dzień obrad - niedzielę 7 marca.


Panel zdrowotny przebiegał pod hasłem "BEZPIECZEŃSTWO ZDROWOTNE OBYWATELI - ODPOWIEDZIALNOŚĆ PAŃSTWA ZA ZDROWIE POLAKÓW". Podczas dyskusji w części prowadzonej przez posła Tomasza Latosa mówiono o potrzebie uszczelnienia systemu służby zdrowia i jego dofinansowaniu. Bolesław Piecha mówiąc o potrzebie podniesienia nakładów na służbę zdrowia do poziomu 6 proc. PKB przekonywał, że składkę na ubezpieczenie zdrowotne należy podnosić stopniowo; dodatkowe pieniądze powinny trafić do systemu także z polis OC sprawców wypadków czy poprzez płacenie za wysokospecjalistyczne leczenie przez Skarb Państwa. "My się ubezpieczamy od chorób powszechnych, a tym, którym potrzebna jest pomoc wysokospecjalistyczna powinno pomagać państwo" - wskazał. W dyskusji zwrócono też uwagę na potrzebę opracowania systemu opieki nad ludźmi niesamodzielnymi, ze względu na starzenie się społeczeństwa.

Tematem prelekcji posła Andrzeja Sośnierza był rejestr usług medycznych jako element porządkowania i uszczelniania systemu świadczeń zdrowotnych. Poseł przedstawił swoje doświadczenia dotyczące wprowadzenia w woj. śląskim karty ubezpieczenia zdrowotnego oraz możliwości wykorzystania kart w kontekście kontroli świadczeń zdrowotnych, zarówno w wymiarze ekonomicznym jak i medycznym. Podczas dyskusji przypomniano, iż jednym z kluczowych postulatów Prawa i Sprawiedliwości jest stworzenie w Polsce sieci szpitali publicznych, a Krajowa sieć szpitali powinna być podstawowym elementem bezpieczeństwa zdrowotnego naszych obywateli. Przedstawiono również model budowy sieci szpitali na przykładzie strategii zdrowia województwa pomorskiego, która to strategia budowana była w oparciu o przyjętą przez Rząd Jarosława Kaczyńskiego ustawę o krajowej sieci szpitali.

Najbardziej społecznie dolegliwą kwestią polskiej opieki zdrowotnej na dziś jest niewątpliwie ograniczenie dostępności obywateli do świadczeń zdrowotnych. Nic tak nie bulwersuje opinii publicznej jak wielomiesięczne a nawet wieloletnie kolejki do specjalistycznego leczenia ambulatoryjnego i szpitalnego. Nie do przyjęcia jest przecież oczekiwanie przez pacjenta na poradę kardiologiczną, neurologiczną czy okulistyczną niejednokrotnie przez okres wielu miesięcy. Podobnie wygląda sytuacja w planowym leczeniu szpitalnym. Oczekiwanie na ważne zabiegi okulistyczne czy ortopedyczne wynosi ponad rok. Uczestnicy panelu zdrowotnego wspólnie szukali odpowiedzi na kluczowe pytanie - Czy można tę sytuację zmienić tak, by długość kolejki do szpitala czy poradni była porównywalna z innymi krajami Unii Europejskiej? Dyskutowano także nad przyczynami występowania tzw. nadwykonań, czyli notorycznie przekraczanych limitów kontraktowych przez szpitale oraz roli NFZ w nadzorze nad prawidłowością realizacji umów kontraktowych.

Sporo miejsca poświęcono również problemom pracowniczym i płacom w systemie ochrony zdrowia w Polsce ze szczególnym uwzględnieniem warunków pracy i płacy pielęgniarek i położnych. Reasumując przebieg wystąpień i dyskusji - toczył się on wokół następujących postulatów mających przeciwdziałać kluczowym problemom polskiej ochrony zdrowia:
- Zmiany sposobu finansowania świadczeń zdrowotnych, zwłaszcza w zakresie ambulatoryjnej opieki specjalistycznej - rozważenie możliwości finansowania kawitacyjnego niektórych ambulatoryjnych świadczeń specjalistycznych.
- Ponowne wprowadzenie obowiązkowego ubezpieczenia komunikacyjnego na leczenie ofiar wypadków drogowych ("podatek Religi").
- Zwiększenie nakładów na ochronę zdrowia zgodnie z programem Prawa
i Sprawiedliwości (stopniowy wzrost składki zdrowotnej kompensowanej podatkiem od dochodów osobistych PIT).
Ustawowe uregulowanie płac dla pracowników ochrony zdrowia, zwłaszcza pielęgniarek i położnych - zapewnienie stopniowego wzrostu płac tej grupy zawodowej związane z ustawowym zapewnieniem wzrostu płac powiązane ze wzrostem nakładów na ochronę zdrowia w Polsce.